روايتى نيز در اين باره از امام صادق ع نقل شده است ( 1 ) . و هيچ مانعى ندارد كه علت ترك « بسم اللَّه » هر دو موضوع باشد ، كه به يكى در روايت نخست و به ديگرى در روايت دوم اشاره شده است . 5 - فضيلت و سازندگى اين سوره در روايات اسلامى اهميت خاصى به تلاوت اين سوره و سوره انفال ، داده شده است ، از جمله در روايتى از امام صادق ع مىخوانيم كه فرمود : « من قرأ برائة و الانفال فى كل شهر لم يدخله نفاق ابدا و كان من شيعة امير المؤمنين حقا » : « كسى كه سوره برائت و انفال را در هر ماه بخواند روح نفاق در او داخل نمىشود و از پيروان راستين على ع خواهد بود » . بارها گفته‌ايم اهميت فوق العاده اى كه در روايات به خواندن سوره‌هاى مختلف داده شده نه به اين معنى است كه خواندن بدون انديشه و عمل سبب مىشود كه به طرز خارقالعاده اى اين آثار آشكار شود ، و فى المثل كسى كه الفاظ برائت و انفال را بدون كمترين فهم معنى آنها بخواند از نفاق بيگانه و در صف شيعيان راستين قرار خواهد گرفت ، بلكه اينها در حقيقت اشاره به محتواى سوره و اثر سازنده آن در تربيت فرد و اجتماع است ، كه آن هم بدون فهم معنى و آمادگى براى عمل ممكن نيست ، و از آنجا كه صفوف مؤمنان راستين و منافقان و خطوط اصلى زندگى آنان در اين دو سوره به طرز واضحى مشخص شده ، و براى آنها كه مرد عملند نه سخن ، راه را كاملا روشن ساخته است ، بنا بر اين تلاوت آنها به ضميمه فهم محتوا و پياده كردن آن در زندگى ، اين اثر فوق العاده را دارد و آنها كه به قرآن و آيات نورانيش همانند يك افسون مىنگرند در حقيقت از روح اين كتاب تربيتى و انسانساز بيگانه‌اند .

--> 1 - مرحوم طبرسى از امام صادق ( ع ) چنين نقل مىكند كه فرمود : « الانفال و برائة واحدة » .